In een wereld die steeds individualistischer lijkt te worden, wordt hoe langer hoe belangrijker om oog te hebben voor kleine, kwetsbare mensen. De zeven werken van barmhartigheid zijn eeuwenoude daden van medemenselijkheid, geworteld in het evangelie en in het hart van onze christelijke traditie. Ze nodigen ons uit om het lijden van anderen niet alleen te zien, maar er ook daadwerkelijk op te reageren.
De werken van barmhartigheid gaan om zeven concrete daden: de hongerigen voeden, de dorstigen laven, de naakten kleden, de vreemdelingen herbergen, de zieken verzorgen, de gevangenen bezoeken en de doden begraven. Het zijn precies deze dingen die bisschop Eugenio en zijn mensen dag in dag uit doen in het bisdom Pando in Bolivia.
Liefde die handen en voeten krijgt
Deze werken zijn niet willekeurig gekozen. Ze vinden hun oorsprong in de woorden van Jezus zelf, vooral in het evangelie van Matteüs in hoofdstuk 25. Daar identificeert Jezus zich met de kwetsbaren: “Wat je gedaan hebt voor de minsten van mijn broeders, dat heb je voor Mij gedaan.” Hieruit blijkt hoe centraal barmhartigheid staat in het evangelie. Het gaat niet om abstract geloof, maar om liefde die handen en voeten krijgt in het dagelijks leven. God wordt gevonden in de ander, vooral in de ander die hulp nodig heeft.
Wat deze werken zo krachtig maakt, is hun eenvoud én hun diepgang. Ze zijn voor iedereen haalbaar. Je hoeft geen theoloog te zijn, geen rijke weldoener of sociale activist. Iedereen kan een ander helpen — een maaltijd delen, een luisterend oor bieden, een zieke opzoeken. Maar achter die eenvoudige handelingen gaat een diepe ervaring schuil: door er te zijn voor een ander, zijn we dichterbij God.
Geestelijke werken
In onze tijd, waarin sociale ongelijkheid, vluchtelingenstromen, eenzaamheid en geestelijke armoede toenemen, klinkt de roep om barmhartigheid misschien wel luider dan ooit. Het zijn niet alleen fysieke noden die ons omringen. Ook geestelijke en sociale eenzaamheid vragen om een antwoord: de eenzamen troosten, vergeving schenken, geduld hebben met moeilijke mensen. Deze ‘geestelijke werken van barmhartigheid’ worden vaak vergeten, maar zijn even wezenlijk.
De zeven werken zijn geen checklist om af te vinken, maar een levenshouding. Ze nodigen uit tot een manier van zijn: open, ontvankelijk en vol compassie. In plaats van weg te kijken van het leed, vragen ze ons juist te blijven kijken. En te handelen. Niet uit plichtsgevoel, maar uit liefde. Niet om onszelf te verheffen, maar om de ander tot zijn recht te laten komen.
Bouwen aan nabijheid
In een tijd waarin systemen tekortschieten, waarin mensen soms worden herleid tot cijfers of problemen, kunnen de werken van barmhartigheid ons herinneren aan de kern: elke mens is waardevol. Of ze nu leven in de regenwouden van Bolivia, of gevangen zitten in de mensonterende omstandigheden van de gevangenis in Riberalta. Door barmhartig te zijn, breken we door muren van onverschilligheid heen en bouwen we aan echte nabijheid. Zo worden we zelf een teken van hoop in een soms harde wereld.
De oproep van het evangelie is helder: wees barmhartig, zoals jullie Vader barmhartig is. Die roep klinkt vandaag niet minder dan toen. De keuze ligt bij ons — elke dag opnieuw. Het werk van bisschop Eugenio en zijn mensen is daarvan een inspirerend voorbeeld.
Video's
Tijdens de vastentijd plaatsen we elke zondag een nieuwe video. Dat kan een korte overdenking zijn, maar ook een interview of persoonlijk verhaal. Steeds staan de zeven werken van barmhartigheid centraal. Kijk mee en laat je inspireren.
